Επεσε η ΑΕΚ στην Β Εθνική την Κυριακή. Μιά είδηση που λίγα χρόνια πριν δεν θα ήταν ανεκτή ούτε σαν ανέκδοτο. Η τρίτη σε εμπορευσιμότητα ομάδα της Ελλάδος στην Β Εθνική γιά πρώτη φορά στην ιστορία της. Σημεία των καιρών. Θα ακουστούν πολλά γιά τις αιτίες , ας μη γελιόμαστε η αιτία είναι μία. Η οικονομική δυσπραγία. Εχει κανείς αμφιβολία ότι αν ο Σαββίδης έπαιρνε την ΑΕΚ αντί τον ΠΑΟΚ , η ΑΕΚ θα έπαιρνε πρωτάθλημα του χρόνου;
Διανύομε μιά εποχή που στο ποδόσφαιρο πλέον δεν ξέρεις τι να χειροκροτήσεις και τι όχι. Η οικονομική κρίση αρχίζει και χτυπάει τόσο πολύ τον χώρο αυτόν που ο υποβιβασμός της ΑΕΚ είναι μόνο η αρχή. Πόσες ομάδες τον Σεπτέμβριο θα δηλώσουν αδυναμία συμμετοχής στα εθνικά πρωταθλήματα; Θα δούμε. Υποθέτω πολλές. Και τι θα οδηγούσε με αυτές τις συνθήκες το ποδόσφαιρο σε υγιή μονοπάτια; Ο πλήρης ερασιτεχνισμός ; Δεν ξέρω ίσως.
Την Κυριακή πάντως , την ώρα που το 80% έβλεπε ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ-ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ και το 19% ΑΕΚ-ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟ εγώ ήμουνα με το 1% που έβλεπε άλλον αγώνα. Εβλεπα ΟΦΗ-ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ. Από τότε που με πήγε ο πατέρας μου το 1976 στο Γεντί-κουλέ και είδα πρώτη φορά αγώνα Α Εθνικής , υποστηρίζω τον ΟΦΗ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ομάδα της superleage. Είναι άλλωστε και ο κλασικός εκπρόσωπος του Κρητικού ποδοσφαίρου δεκαετίες τώρα. Στο 85' έχανε 0-2 και σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα αποτελέσματα ήταν ήδη υποβιβασμένος. Κι όμως οι απλήρωτοι παίκτες του ΟΦΗ , βρήκαν την ψυχή και έκαναν το 2-2 κάνοντας γιά ένα ακόμα αγώνα φέτος υπέρβαση των αντικειμενικών δυνατοτήτων της ομάδας τους και του εαυτού τους. Δεν θέλω να πέσει η ΑΕΚ πραγματικά , είναι από τις δυνατές ιστορίες της Ελλάδος η ΑΕΚ και ότι την συνοδεύει. Ομως ακόμα περισσότερο δεν θα ήθελα να πέσει ο ΟΦΗ. Για την υπερπροσπάθεια των ανθρώπων του αλλά και για τους 8000 φιλάθλους τους που όρθιοι προχθές στο Γεντί Κουλέ έσωσαν την ομάδα τους , και έδειξαν γιά μιά ακόμα φορά ότι υπάρχουν κάποιες σταθερές αξίες στην Κρήτη. Ακόμα ...
Υ.Γ. Η συγκεκριμένη ανάρτηση όπως καταλαβαίνει κανείς εκφράζει απολύτως υποκειμενικές απόψεις.









